6 Aralık 2013 Cuma

HÂL TERCÜMESİ



Dünyayı hatırlıyorum.
Bir zamanlar yeryüzünde
tek başına dolaşıyordum.
Uçsuz bucaksız ve katı
bir yerdi hatıralar denizi.
Yeni bir şey yoktu acılarda.
Tohumlar ektim her güne
akarsulara, defterlere, sessizliğe.
Şimdi her şey değişti her şey:
"koskoca bir ağaç görüyorum
        ufacık bir tohumda"*
Kelimeler büyüdü ağzımda
ve benden uzaklaştı hepsi alev,
ve sana sığındılar ey güneşli gün.

Yakalanmışım, eskiçağda kalmışım,
başka olmuşum, her şeye yabancı
bir nehri takip etmek istemişim,
sonra içimdeki nehre düşmüşüm.



*Asaf Halet Çelebi

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder